Gnocchi di Patate al Pomodoro, Basilicum e Mozzarella

Papa...eten we vanavond gnocchi? Mijn oudste dochter -Lara, 6 mei 2010- is er dol op! Ze vindt het leuk om mee te helpen met de bereiding, het is inmiddels een ritueel geworden in het weekend samen verse pasta of gnocchi te maken. Het kost wat tijd, echter het resultaat van deze verse deegkussentjes is overweldigend. Ik eet ze zelf het liefst met een simpele tomatensaus, basilicum en mozzarella. Maar ook met bijvoorbeeld een huisgemaakte pesto krijg je een overheerlijk gerecht.

Voor de gnocchi (4 personen)

• 750 gram kruimige aardappels (ongeschild)
• 250 gram meel (+ extra om te bestuiven)
• 1 middelgroot ei
• zout
• Stamper of pureeknijper

Kook de aardappelen in de schil 20 minuten in licht gezouten water. Giet af, laat het vocht verdampen en pel, als de aardappels wat zijn afgekoeld, de schil eraf. Prak of knijp de aardappelen in de pan en voeg meel, ei en wat zout toe, meng alles door elkaar tot het 1 geheel is. Als het deeg te nat is voeg dan nog wat meel toe (niet te veel, dit komt de smaak van de gnocchi niet ten goede). Bestuif het werkblad met wat meel en kneed het deeg een minuut of 5.
Rol het deeg met de hand tot rolletjes van ongeveer een cm doorsnede en snijd deze in stukken van een cm of 2. Gebruik hiervoor de zijkant van een vork. Prik vervolgens zachtjes met de vork in de gnocchi (hierdoor zal de saus beter blijven hangen).
Bestuif tot slot de gnocchi met wat meel en leg ze uit elkaar op een theedoek tot je ze gaat bereiden.

Voor de saus

• Olijfolie
• 1 teen knoflook, gepeld en fijngehakt
• 600 gram gepelde tomaten uit blik, in blokjes gesneden
• 8 blaadjes verse Bassilicum  (+ extra om te garneren)
• zout/ peper
• 50 gram versgeraspte parmigiano reggiano
• 1 bol mozzarella in kleine blokjes gesneden

Verwarm in een kleine (steel)pan een scheut olijfolie en fruit hierin de knoflook kort. Voeg tomaten en basilicum toe en breng op smaak met peper en zout. Laat de saus een 15-20 minuten op laag vuur pruttelen.

Zet ondertussen een grote pan water op het vuur en voeg zout toe als het water kookt. Doe de gnocchi in de pan en wacht tot ze boven komen drijven (dit gaat vrij snel). Haal ze met een schuimspaan uit de pan en laat ze even uitlekken in een vergiet. Voeg de parmezaan toe aan de saus en meng de gnocchi erdoor. Schep alles op een grote schaal en verdeel de mozzarella erover, garneer met een paar blaadjes basilicum en serveer direct.

Buon appetito!

La prima volta...

Voor alles een eerste keer, zo ook voor bloggen. De drang om te schrijven heb ik al een tijdje en hoewel er altijd wel een excuus is (spelling niet sterk, druk met het gezin, druk met het werk, druk met druk zijn, druk met niks doen) heb ik mezelf kunnen overtuigen dat gewoon beginnen het enige antwoord is. Je kunt nu eenmaal beter spijt hebben van de dingen die je wel hebt gedaan.

Al jaren ben ik gek op Italië; het eten, de cultuur, de taal, het landschap. Keer op keer word ik weer verrast en er is nog zoveel te ontdekken. Eten en eten bereiden staan veelal centraal in mijn vrije tijd. Vers, puur en met passie. Samen genieten met familie en vrienden horen daar onvoorwaardelijk bij. Net als de smaak van verse pasta, tomaat, basilicum, olijven en goede wijn. Ik geloof dat elke maaltijd een verhaal in zich heeft, in elk hoofdstuk een recept overgoten met traditie.  

Geboren en getogen in Tilburg, maar spontaan verliefd geworden op Italië tijdens een studiereis naar Milaan begin deze eeuw. Terwijl collega studenten voetbal en bier belangrijker vonden, dwaalde ik rond in kleine straatjes, typische barretjes en genoot van al het moois dat de stad te bieden heeft. Jaren later zou ik terugkeren met mijn vrouw; ook zij werd spontaan verliefd. We hebben sindsdien al heel wat tijd doorgebracht in tal van plaatsen en streken en ik weet: We raken nooit uitgekeken. Altijd en overal op zoek naar het Italië-gevoel.

Het Italië-gevoel is voor mij even ontsnappen aan de dagelijkse drukte van vergaderingen, files, e-mails en projecten. Ik geniet enorm van mijn dagelijse werk. We maken boeken, hele mooie boeken, en stiekem zou ik ook zelf weleens een boek willen schrijven...Maar laat ik eens beginnen met bloggen.
Ik volg mijn hart. La vita è bella!



La prima volta; Roma, Marzo 2013