Posts tonen met het label pasta fresca. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pasta fresca. Alle posts tonen

zondag 15 maart 2015

Tortellini met courgette en ricotta

We zijn aan het aftellen in huize La Vita è Bella! Althans Lara en ik. Over een week of zes staat namelijk onze volgende Italië trip gepland. Samen vliegen we vanaf Eindhoven naar Bologna (Emilia Romagna). Spannend voor Lara; Alleen op stap met papa en voor de eerste keer vliegen! Via Airbnb boekten we een appartement aan de Via dell'Indipendenza. Midden in het centrum, vlakbij het Piazza Maggiore. Van Ciao Tutti, Op zoek naar Italië en Dolcevia kregen we heel wat tips, meer dan we in die drie dagen kunnen doen waarschijnlijk.

Bologna  heeft een rijke keuken en met name gevulde pasta is populair, uiteraard vers bereid met de beste ingrediënten. Bologna wordt ook wel gezien als de culinaire hoofdstad van Italië, één van de bijnamen is La Grasse (de vette). Om alvast in de stemming te komen maakten we tortellini, gevuld met courgette en ricotta en overgoten met een boter salie saus. Ik weet niet of deze variant ook in Bologna gegeten wordt, we zullen eens op onderzoek uitgaan over een aantal weken.

Tortellini met courgette en ricotta (voor 10 personen)


De vulling
  • 1 courgette (schoongemaakt in kleinere stukken gesneden)
  • 1 teen knoflook (gepeld)
  • 30 gram grana padano (grofgehakt)
  • 250 gram ricotta
  • 1 ei
  • peper & zout
  • eventueel witte broodkruim
  • huishoudfolie
Doe alle ingrediënten samen in een keukenmachine en maal het zo fijn mogelijk. Voeg wat witte broodkruim toe als de vulling te nat is. Bedek het mengsel met folie en plaats in de koelkast.



De boter salie saus
  • 100 gram boter
  • 4 blaadjes salie (gescheurd)
  • peper & zout


Het deeg
  • 300 gram  meel van harde tarwe (grano duro)
  • 100 gram tipo 00 meel
  • 4 eieren
  • snufje zout
  • pastamachine, huishoudfolie, ronde metalen vorm van ca. 8 cm
Stort het meel op het werkblad en maak een kuil in het midden met een lepel. Breek hierin de eieren en roer het mengsel met de lepel langs de wanden zodat het meel het vocht gaat opnemen. Als het één geheel begint te worden kun je het met je handen kneden, net zo lang tot je een soepel deeg hebt. Wikkel het deeg in folie en laat een half uur in de koelkast rusten.

De tortellini
Haal het deeg uit de koelkast en snijd het in kleinere stukken. Bestrooi met wat meel en haal het deeg op stand 1 door de pastamachine. Herhaal dit een stuk of tien keer. Vouw het deeg, nadat deze door de pastamachine is gehaald, telkens een keer dubbel en zorg ervoor dat het een mooie plak wordt over de hele breedte van de pastamachine.
Zet vervolgens de pastamachine op stand 2 en haal het deeg er weer doorheen (vouw nu niet meer dubbel). Herhaal dit tot en met stand 8. Als het deeg plakt bestuif het dan met wat meel. Leg deze te drogen op een met meel bestoven werkblad. Doe dit ook voor de andere stukken deeg. Stans met de metalen ring rondjes van 8 cm uit het deeg, vezamel de restanten die overblijven en draai deze nog een keer door de machine zodat je ze kunt gebruiken.

Pak de vulling uit de koelkast en schep met een kleine lepel bolletjes, zo groot als een knikker op de pastarondjes. Doop je vinger in een bak water en maak de randen rondom vochtig. Vouw het rondje dubbel en druk goed aan, je hebt nu als het ware een halve maan. Vouw de punten naar elkaar en druk goed aan. Plaats de tortellini op een met meel bestoven doek totdat je ze gaat koken. Besluit je ze niet meteen te bereiden, vries ze dan in. 


Zet een grote pan met water op het vuur en breng aan de kook, voeg zout toe.
Smelt voor de saus de boter in een kleine pan op laag vuur en voeg de salieblaadjes toe en laat even meeverhitten, voeg peper en zout naar smaak toe. Draai het vuur uit. 
Kook dan de tortellini in enkele minuten, ze zijn klaar als ze boven komen drijven. Schep ze uit de pan en laat even uitlekken. Leg ze op voorverwarmde borden, besprenkel met de boter salie saus, bestrooi met versgemalen peper en wat vers geraspte parmigiano.
Buon appetito!

maandag 29 december 2014

Ravioli met Aubergine

Eigenlijk wisten we het gewoon nog niet. We hadden er niet over nagedacht of er inkopen voor gedaan. We hadden er zelfs nog niet over gesproken aan de keukentafel, 's avonds op de bank of tijdens één of andere autorit. Waar velen al dagen, zo niet weken, bezig zijn met het voorbereiden van het kerstmenu, was het voor ons dit jaar een verrassing. De voorbije jaren was het op eerste Kerstdag bij ons te doen: Tutti Famiglia over de vloer, uren in de keuken en daarna uren plezier aan tafel. Maar dit jaar stond La Nonna erop dat het inmiddels traditionele kerstdiner op eerste Kerstdag in het ouderlijk huis genuttigd werd. Een uitermate geslaagde avond.
Om in de verassingssfeer te blijven hadden we voor tweede Kerstdag ook maar niets gepland. Deze dag vieren we altijd met het gezin, sinds vorig jaar met zijn vijven dus. We moesten enkel nog bedenken wat er op het menu zou komen, het was inmiddels een uur of drie in de middag.

Nu het jaar weer zijn einde nadert zijn er allerlei herinneringen die de revue passeren. Vakantie in Noord- en Midden-Italië, een bijzondere ontmoeting in Ambra, een leuke dag in Florence, zomaar een ochtend in Milaan en de Ferie delle Messi in San Gimignano. Ook bezochten we in juni Sirmione, een toeristisch dorpje aan het Lago di Garda, waarvan het historische centrum zich op een schiereiland bevindt. Enkel via de ophaalbrug van het kasteel (Rocca Scaligera) heb je toegang tot de talloze winkeltjes, smalle straatjes en gelateria waarvan het personeel ver over de toonbank hangt om je naar binnen te lokken. We liepen er wat rond en aten vervolgens in de tuin van Ristorante Re Desiderio van Roberto Mattinzoli waar zijn tante duidelijk de dienst uitmaakt. Met de energie van een kleine puppy en de felheid van een jonge kat vloog ze over het terras, gaf bevelen aan het personeel en begeleidde gasten naar hun tafel. Tussendoor was er ook nog tijd de bambini een kijkje in de keuken te laten nemen. Ik kan me nog herinneren dat ik er tortellini at, gevuld met aubergine en mozzarella. 
En dat was precies waar ik zin in had deze tweede Kerstdag. Een aangename verrassing, in plaats van tortellini werd het ravioli.




De vulling
  • 1 aubergine
  • 125 gram (buffel) mozzarella
  • 25 gram versgeraspte Parmezaanse kaas
  • olijfolie
  • peper & zout
Snijd de aubergine in hele kleine blokjes van een paar vierkante millimeter, verhit een flinke scheut olijfolie in een pan en voeg de blokjes aubergine toe en bak deze al roerend. Draai na een paar minuten het vuur laag en laat de groente onder af en toe roeren gaar worden, voeg wat zout toe. Als de aubergine in je mond uit elkaar valt is deze klaar. Draai het vuur uit en laat afkoelen. Snijd ondertussen de mozzarella ragfijn en rasp de Parmezaanse kaas. Meng alles in een kom door elkaar en breng op smaak met peper en zout. Dek de kom af met folie en plaats tot gebruik in de koelkast.


Het pastadeeg
  • 300 gram meel van harde tarwe (grano duro)
  • 3 eieren
  • pastamachine en raviolisnijder
Stort het meel op het werkblad en maak een kuil in het midden met een lepel. Breek hierin de eieren en roer het mengsel met de lepel langs de wanden zodat het meel het vocht gaat opnemen. Als het één geheel begint te worden kun je het met je handen kneden, net zo lang tot je een soepel deeg hebt. Wikkel het deeg in folie en laat een half uur in de koelkast rusten.

De ravioli
Haal het deeg uit de koelkast en snijd het in kleinere stukken. Bestrooi met wat meel en haal het deeg op stand 1 door de pastamachine. Herhaal dit een stuk of tien keer. Vouw het deeg, nadat deze door de pastamachine is gehaald, telkens een keer dubbel en zorg ervoor dat het een mooie plak wordt over de hele breedte van de pastamachine.
Zet vervolgens de pastamachine op stand 2 en haal het deeg er weer doorheen (vouw nu niet meer dubbel). Herhaal dit tot en met stand 7. Als het deeg plakt bestuif het dan met wat meel. Leg deze te drogen op een met meel bestoven werkblad. Doe dit ook voor de andere stukken deeg.



Pak de vulling uit de koelkast en schep met een kleine lepel bolletjes, zo groot als een knikker. Leg deze op de uitgerolde plakken pastadeeg. Zorg dat deze op gelijke afstand van elkaar komen te liggen (cm of 5). Doop je vinger in een bak water en maak de randen rondom de vulling vochtig. Leg er een tweede plak deeg bovenop, druk goed aan (zorg dat de lucht eruit gaat) en snijd los met een raviolisnijder. Druk de randen nog een keer aan met het uiteinde van een vork. Tot je ze gaat koken laat je ze rusten op een met meel bestoven theedoek. Maak daarna (of tussendoor) de saus.


De saus
  • 3 teentjes knoflook, in dunne plakjes
  • 1 blik gepelde tomaten (400 gram)
  • 8 verse blaadjes basilicum (fijn gescheurd)
  • 3 eetlepels olijfolie (extra vergine)
  • zout

Verhit 2 eetlepels olijfolie in een pan, voeg de knoflook toe en rooster deze totdat de randen van de plakjes bruin kleuren. Voeg het blik tomaten toe en breng aan de kook, roer regelmatig. Draai het vuur laag, voeg de basilicum en zout naar smaak toe. Laat de saus een 20 minuten op laag vuur inkoken en roer er tot slot nog een eetlepel olijfolie doorheen.

Kook de ravioli in gezouten water. Ze zijn na een paar minuten klaar en komen dan ook boven drijven. Schep ze uit de pan en laat even uitlekken. Leg de ravioli op voorverwarmde borden en bedek ze met wat tomatensaus, bestrooi met wat versgemalen peper.

Buon appetito!

zondag 6 oktober 2013

Pasta alle Verdure

Lara kijkt vrolijk om haar heen, ze is net 4 maanden. Het is september 2010 en het weer is zacht. We zijn in Cremia en dit is Lara haar kennismaking met Italië. Op de veranda van Bed and Breakfast Il Motto is het genieten van het uitzicht over het Lago di Como. De zon glinstert in het water.
We luisteren naar de verhalen van Anna en Bruno, de uitbaters van de B&B. Ze stralen pure eenvoud en geluk uit. Geen oog voor strak ingerichte kamers en moderne meubels. Wel voor de gast, de mens. We voelen ons daar thuis.
Bruno, een geboren Milanees, reserveert voor ons een tafel bij Lauro, de ristorante van Famiglia Bruni Peverali in Rezzonico, een dorpje verderop.  We werpen nog een blik op het meer en nemen de auto naar Rezzonico, het Como meer aan onze linkerzijde.
We parkeren de auto aan de rand van het dorpje en via kronkelende straatjes met grote stenen traptreden bereiken we Ristorante Lauro. Lara stuitert op en neer in de kinderwagen, ze vindt het prima en eenmaal binnen voelt ze zich op haar gemak. Zoals het hoort is er duidelijk meer aandacht voor het eten dan voor de inrichting. We bestellen een pasta alle verdure, wat gegrilde vis, water en een karafje witte wijn.
Even later zwaaien de houten klapdeurtjes open. Uit de klapdeuren verschijnt 'la Nonna', vergezeld door de heerlijke geuren van de keuken. Ze lacht vriendelijk naar Lara en serveert de pasta alle verdure, haar schort nog om. Ze schenkt de glazen bij en loopt rustig terug naar de keuken terwijl wij genieten van een heerlijke verse pasta.

Altijd als ik pasta alle verdure maak denk ik even terug aan Ristorante Lauro. Ik heb er inmiddels al aardig wat varianten op gemaakt, dit is er één die erg goed in de smaak valt bij de familie.
Huisgemaakt pasta (op de foto Reginette) heeft uiteraard de voorkeur, maar gebruik gerust gedroogde lintpasta met ei, zoals tagliatelle.

Voor 4 personen
  • 350 gram verse of gedroogde lintpasta (reginette, tagliatelle)
  • 2 teentjes knoflook (in dunne plakjes gesneden)
  • 2 sjalotjes (in kleine reepjes gesneden)
  • 1 wortel (in kleine staafjes gesneden)
  • 1 courgette (in kleine staafjes gesneden)
  • 200 gram doperwtjes (diepvries)
  • 10 blaadjes basilicum
  • 150 gram mascarpone
  • 100 ml witte wijn
  • 25 gram boter
  • peper en zout
  • extra vergine olijfolie
  • versgeraspte parmezaanse kaas (om te bestrooien)



  • Smelt de boter in een pan en fruit de knoflook, sjalotjes en wortel een minuut of 5. Voeg de courgette toe en verhit kort mee. Blus af met de witte wijn en laat de alcohol verdampen, voeg dan de mascarpone en basilicum toe en laat het geheel op laag vuur garen. Voeg later de doperwten toe. Kook ondertussen de pasta in gezouten water. Breng het groentemengsel, als deze zacht is, op smaak met peper en zout en roer er eventueel nog een lepel olijfolie doorheen. Giet de pasta af en meng alles door elkaar. Serveer direct en bestrooi met de parmezaanse kaas naar smaak.

    Buon Appetito!

    zondag 26 mei 2013

    Cappelletti con Broccoli da Lara

    Hoewel ik maar wat graag klassieke gerechten en smaakcombinaties op tafel zet is het misschien nog wel leuker te experimenteren en zo verrassende smaken te ontdekken. Soms ontstaan er zo hele bijzondere gerechten. Zo ook Cappelletti con Broccoli da Lara. Tot stand gekomen dankzij mijn oudste dochter.
     


    La storia
    Met een ruk trek ik de koelkast open en glimlach naar mijn dochter.
    'Wat zal papa vanavond eens maken?' vraag ik haar. Lara, net drie geworden, is druk in de weer met haar pop. Ze lijkt onverstoorbaar. Na even aarzelen kijkt ze omhoog richting de koelkast. Ze wijst: 'Die wil ik papa, ik wil die broccoli.'
    Enthousiast begint ze te vertellen: 'Je moet dat dan maken met pasta, die doe ik dan samen draaien met jou, en dan met die broccoli. Die doe je dan zo in de pasta hè. En ook, ook tomaten. Ja tomaten, want die vind ik zo lekker.'
    'Weet je dat zeker Lara?' vraag ik enigzins verbaasd. Ze strijkt vluchtig haar blonde krullen achter haar oor en lacht ondeugend: 'Ja papa! Dat is heel lekker!'
    'En wat voor pasta moet dat dan wel niet zijn?' vraag ik nog altijd vol verbazing. Daar hoeft ze niet lang over na te denken: 'Hele grote gilt ze uit.' Ze kijkt opgetogen in het boek dat ik haar voor haar neus leg. Haar ogen en wijsvinger glijden over de plaatjes van de diverse pastasoorten.
    'Deze!' roept ze tenslotte. 'Deze lijken op de buik van mama met de baby!'
    Ze wijst naar de Cappelletti.

    En zo werd ik op missie gestuurd door mijn dochter. Gevulde pasta met broccoli in een tomatensaus: Niet direct een combinatie die voor de hand ligt wellicht. Toch besloot ik ermee aan de slag te gaan, in overleg voegde ik wat ingrediënten toe.
    Ik kan verzekeren dat ik sindsdien wat vaker naar mijn dochter luister in de keuken.


    Het deeg (4 personen)

     

    • 400 gram "00" meel
    • 4 middelgrote eieren
    • snuf zout
    • pastamachine
    Maak een berg van het meel en maak een kuil in het midden met een lepel, breek hierin de eieren en voeg het water en een snuf zout toe.

    Roer het mengsel met de lepel langs de wanden zodat het meel het vocht gaat opnemen. Als het één geheel wordt kun je het met je handen kneden, net zo lang tot je een soepel deeg hebt. Wikkel het deeg in folie en laat een half uur in de koelkast rusten.


    De vulling
    • 1 broccoli (ca. 500 gram)
    • 1 kruimige aardappel (ca. 100 gram)
    • 1 teen knoflook
    • 1 klein bosje verse peterselie (fijngesneden)
    • 30 gram versgeraspte Parmigiano Reggiano
    • 1/2 theelepel versgemalen chilipeper
    • peper en zout
    • keukenmachine
    • vergiet
    Maak de broccoli schoon, breek de roosjes van de stronk en snijd de stronk in blokjes. Schil de aardappel en snijd in kleine blokjes.

    Breng een pan lichtgezouten water aan de kook. Kook de aardappel en de stronk van de broccoli 10 minuten. Voeg de roosjes toe en kook nog een minuut of 6. Giet af in een vergiet en laat het vocht zoveel mogelijk verdampen.

    Mix de aardappel en broccoli in een keukenmachine samen met een teentje knoflook tot een glad mengsel. Indien het geheel te nat is kun je dit kort in een pan bakken om zo meer vocht te laten verdampen.

    Doe het geheel in een kom, voeg de parmigiano, peterselie en chilipeper toe. Meng het geheel goed door. Voeg peper en zout naar smaak toe.
    Dek af met folie en zet dit in de koelkast.


    De capelletti
    Deze gevulde pasta dankt zijn naam aan de punt die als een hoed, in het italiaans cappelli, boven de saus lijkt uit te steken. Zo maak je ze:

    Haal het deeg uit de koelkast en snijd in vier gelijke delen. Bestuif met wat meel zodat het niet gaat plakken.

    Haal het deeg door de pastamachine, stand 1, en herhaal dit een stuk of tien keer. Vouw het deeg, nadat deze door de pastamachine is gehaald, telkens een keer dubbel.

    Zet vervolgens de pastamachine op stand 2 en haal het deeg erdoorheen (vouw nu niet meer dubbel). Zet in stand 3 en verder, herhaal dit tot de gewenste dikte is bereikt. Als het deeg plakt bestuif dan met wat meel.

    Snijd de deeglappen vervolgens in vierkantjes van 5x5 cm

    Schep met een kleine lepel een bolletje vulling in het midden van het vierkantje. Maak de randen van de pasta wat vochtig met water. Vouw vervolgens de linker boven- en rechter onderhoek naar elkaar zodat je een driehoek krijgt.

    Druk de lucht eruit met je vingers en pers de randen stevig op elkaar. Vouw de 2 hoeken van de lange kant naar elkaar toe en druk deze stevig opelkaar en vouw om je vinger.

    Zet de Cappelletti met de punt omhoog op een met meel bestoven doek tot je ze gaat koken.


    De saus
    • 2 blikken gepelde tomaten a 400 gram of 500 gram passata di pomodoro
    • 1 ui
    • 1 stengel bleekselderij
    • half glas witte wijn (ca 50ml)
    • olijfolie
    • peper en zout
    • passe vite
    • staafmixer
    • zeef
    Pel en snipper de ui. Was de selderij, verwijder de draden en snijd in kleine blokjes. Verhit ondertussen een scheut olijfolie in een (steel)pan. Fruit daarin de ui en selderij een minuut of 5.

    Zeef de tomaten door een passe vite indien je gepelde tomaten uit blik gebruikt. Ik prefereer de bliktomaten omdat hier geen zout aan is toegevoegd zoals bij de passata.

    Blus de ui/ selderij af met de witte wijn, laat de de alcohol verdampen en voeg de passata of gezeefde tomaten toe. Breng het geheel aan de kook en laat de saus in 30-40 minuten inkoken op laag vuur.
    Breng op smaak met peper en zout.

    Pureer het geheel met een staafmixer en druk de saus door een zeef met de bolle kant van een lepel. Het resultaat is een frisse, gladde tomatensaus.
    Je kunt de saus prima van te voren maken en kort voor gebruik opwarmen.

    Kook de cappelletti in lichtgezouten water. Giet de pasta af en meng met de tomatensaus. Verdeel over de borden, bestrooi met ruim peper en serveer.

    Buon Appetito!

    zaterdag 11 mei 2013

    Pasta alla Pecorara



    In de zevende ettape van de Giro d'Italia 2013 snelde het peloton van San Salvo naar Pescara in de stromende regen. Als op een schaatsbaan gleden de wielrenners over het asfalt, ondertussen mooie beelden van de wonderschone Abruzzen. De rit over 162 kilometer voerde langs de kust, het heuvelachtige binnenland en de stad Chieti. Een sprookjesachtige plek gelegen op een heuvel tussen de Adriatische Zee en het bergmassief van Majella.

    Ik kijk naar buiten, het regent in Nederland, en denk even terug aan de rit door de Abruzzen. Ik denk aan 'Pasta alla Pecorara'. Een traditionele gerecht uit deze streek, wat zoveel betekent als pasta van de herder. De ringvormige pasta is makkelijk met de hand te maken. De groentesaus is rijk en smaakvol.

    Voor 4 personen

    De pasta
    • 400 gram Farina "00"
    • 2 middelgrote eieren
    • 100 ml water 
    • snuf zout

    Maak een berg van het meel en maak een kuil in het midden met een lepel, breek hierin de eieren en voeg het water en een snufje zout toe.

    Roer het mengsel met de lepel langs de wanden zodat het meel het vocht gaat opnemen. Als het één geheel wordt kun je het met je handen kneden, net zo lang tot je een soepel deeg hebt. Laat het deeg even rusten.

    Pluk vervolgens kleine stukjes van het deeg en maak met de hand dunne rolletjes van een cm of 8. Maak van de rolletjes een rondje door de uiteinden in elkaar te drukken.
    Leg ze op een met meel bestoven theedoek tot je ze gaat bereiden.


    De saus
    • 1 ui, gesnipperd 
    • 1 steel selderij, schoongemaakt en ik kleine stukjes 
    • 1 rode peper, fijngehakt
    • 1/2 wortel
    • 1 kleine aubergine
    • 1 kleine courgette
    • 400 gram gezeefde tomaat
    • 150 gram ricotta
    • 30 gram versgeraspte Parmigiano Reggiano of Pecorino
    • 50 ml witte wijn
    • olijfolie
    • zout en peper
    • pureeknijper
    Verhit in een ruime pan de olijfolie en fruit de ui, selderij en rode peper. Snijd de wortel in blokjes van 0,5 cm en voeg deze toe. Laat een minuut of 5 op middelmatig vuur bakken onder af en toe roeren.

    Snijd ondertussen ook de aubergine en courgette in blokjes van 0,5 cm. Blus het groentemengsel in de pan af met de witte wijn, laat de alcohol verdampen en voeg de courgette en aubergine toe en bak deze enkele minuten mee. Voeg de gezeefde tomaat toe en laat 10 minuten sudderen.

    Breng ondertussen een pan ruim water aan de kook, voeg zout toe en kook de pasta al dente. Schep de pasta met een schuimspaan uit de pan, laat even uitlekken en voeg toe aan de groentesaus. Bak de pasta nog even met de saus mee en schep goed om.

    Schep de pasta met de saus op een grote schaal. Pers er met een pureeknijper de ricotta overheen en meng deze licht door de pasta. Bestrooi met de Parmigiano of Pecorino en serveer.

    Buon appetito!


    woensdag 10 april 2013

    Gnocchi di Patate al Pomodoro, Basilicum e Mozzarella

    Papa...eten we vanavond gnocchi? Mijn oudste dochter -Lara, 6 mei 2010- is er dol op! Ze vindt het leuk om mee te helpen met de bereiding, het is inmiddels een ritueel geworden in het weekend samen verse pasta of gnocchi te maken. Het kost wat tijd, echter het resultaat van deze verse deegkussentjes is overweldigend. Ik eet ze zelf het liefst met een simpele tomatensaus, basilicum en mozzarella. Maar ook met bijvoorbeeld een huisgemaakte pesto krijg je een overheerlijk gerecht.




    Voor de gnocchi (4 personen)
    • 750 gram kruimige aardappels (ongeschild)
    • 250 gram meel (+ extra om te bestuiven)
    • 1 middelgroot ei
    • zout
    • Stamper of pureeknijper
    Kook de aardappelen in de schil 20 minuten in licht gezouten water. Giet af, laat het vocht verdampen en pel, als de aardappels wat zijn afgekoeld, de schil eraf. Prak of knijp de aardappelen in de pan en voeg meel, ei en wat zout toe, meng alles door elkaar tot het 1 geheel is. Als het deeg te nat is voeg dan nog wat meel toe (niet te veel, dit komt de smaak van de gnocchi niet ten goede). Bestuif het werkblad met wat meel en kneed het deeg een minuut of 5.
    Rol het deeg met de hand tot rolletjes van ongeveer een cm doorsnede en snijd deze in stukken van een cm of 2. Gebruik hiervoor de zijkant van een vork. Prik vervolgens zachtjes met de vork in de gnocchi (hierdoor zal de saus beter blijven hangen).

    Bestuif tot slot de gnocchi met wat meel en leg ze uit elkaar op een theedoek tot je ze gaat bereiden.



    Voor de saus
    • Olijfolie
    • 1 teen knoflook, gepeld en fijngehakt
    • 600 gram gepelde tomaten uit blik, in blokjes gesneden
    • 8 blaadjes verse Bassilicum  (+ extra om te garneren)
    • zout/ peper
    • 50 gram versgeraspte parmigiano reggiano
    • 1 bol mozzarella in kleine blokjes gesneden

    Verwarm in een kleine (steel)pan een scheut olijfolie en fruit hierin de knoflook kort. Voeg tomaten en basilicum toe en breng op smaak met peper en zout. Laat de saus een 15-20 minuten op laag vuur pruttelen.

    Zet ondertussen een grote pan water op het vuur en voeg zout toe als het water kookt. Doe de gnocchi in de pan en wacht tot ze boven komen drijven (dit gaat vrij snel). Haal ze met een schuimspaan uit de pan en laat ze even uitlekken in een vergiet. Voeg de parmezaan toe aan de saus en meng de gnocchi erdoor. Schep alles op een grote schaal en verdeel de mozzarella erover, garneer met een paar blaadjes basilicum en serveer direct.

    Buon appetito!