Lago d'Iseo

Een voorzichtig voorjaarszonnetje streelt het heldere water onder een strakblauwe hemel. Door de reflectie lijkt het wateroppervlak bezaaid met kleine diamanten. In de verte ruige bergen, er ligt zelfs nog sneeuw op de hoogste toppen. De fonkeling op het water wordt enkel doorbroken door de boten die langzaam in verschillende richtingen over het meer voortbewegen. Het Lago d'Iseo in Noord Italië (Lombardije) is dan wel minder groot en bekend dan het naastgelegen Como- of Gardameer, het is wel enorm groots in haar schoonheid en net een tandje rustiger. Grenzend aan het prachtige wijngebied Franciacorta, waar mousserende wijnen vandaan komen van topkwaliteit en op een steenworp afstand van steden als Brescia en Bergamo.  

Begin mei waren wij een weekje te gast aan het Lago d'Iseo en verbleven op camping del Sole. Een prettige, goed onderhouden en niet al te grote camping direct aan het meer op loopafstand van het charmante dorpje Iseo. Jaren geleden wisten we al dat we hier nog eens terug zouden komen. Hoewel wij nog nooit eerder terugkeerden naar een reeds bezochte plek (er is immers nog zoveel te ontdekken), maakten we voor Iseo graag een uitzondering: Wat ons betreft het mooiste meer van Noord Italië! Op en rond het meer is veel te zien en te beleven. Je hoeft je geen moment te vervelen, terwijl je ook op elk gewenst moment de rust kan opzoeken. Hieronder onze tips:

Rondje om het meer
Het meer heeft een omtrek van circa 60 km. Aan de noordwest kant slingeren de wegen langs steile rotsen, terwijl de oostkant redelijk vlak is. Overal passeer je prachtige dorpjes die een bezoekje meer dan waard zijn (Iseo, Sarnico, Pisogne, Lovere, ...). Prima te doen met de auto, maar veel leuker op de fiets. Je ziet ook veel wielrenners rond het meer en met name op de zaterdagen is het bijzonder om bij een groepje locals aan te haken. En ook op de bicecletta geldt: Het is zien en gezien worden.

Pisogne aan de noordkant van het meer

Piazza XIII Martiri, Lovere

Iseo

Al roerend in je perfect bereidde cappuccino zie je vanaf het terras bij Barlume de boten vertrekken en aankomen in het sfeervolle haventje. Je besluit een wandeling over de boulevard te maken, kasteel Oldofredi en de kerk Sant'Andrea te bezichtigen en rond het middaguur plaats te nemen in de tuin van Trattoria Il Castello voor de lunch. In de middag neem je de lekkerste gelato bij Leon d'Oro. Na nog wat rondslenteren is het tijd voor een aperitivo onder de portici op het centrale piazza. Hier kun je eens rustig nadenken wat je in de avond wil doen. Iseo is stijlvol, charmant en uitermate relaxed. La vita è Bella!

Het pleintje voor Chiesa Sant'Andrea, Iseo

Monte Isola

Het enorme eiland heeft een omtrek van maar liefst 9 kilometer en is bijna geheel autovrij. Ideaal dus om te fietsen of om te wandelen. De Navigaziono Lago d'Iseo vaart je, eventueel met fiets, vanaf diverse plaatsjes naar het eiland waar op het hoogste punt een kleine kerk uit de 13e eeuw (Madonna della Ceriola) staat. De weg rond het eiland is niet helemaal vlak, een stevig klimmetje wordt echter beloond met een prachtig uitzicht aan de oostkant van het meer. Een hele leuke plek om te picknicken en van het uitzicht en de rust te genieten.

Peschiera Maraglio, Monte Isola

Bergamo

Op een halfuur rijden van Iseo vind je Bergamo, de hoofdstad van de gelijknamige regio. Neem het kabelbaantje naar het oude stadje (Bergamo Alta) en dwaal door de middeleeuwse straatjes. Voor lunch of diner kunnen wij Il Sole, vlakbij het Piazza Vecchia, van harte aanbevelen. Het hotel/ restaurant serveert al sinds 1796(!) eenvoudige en traditionele streekgerechten. Huisgemaakte Gnocchi, Risotto ai Funghi of Polenta.... om je vingers bij af te likken!

Brescia
Op een kleine 30 kilometer van Iseo ligt Brescia, na Milaan de 2de stad van Lombardije met als belangrijkste bezienswaardigheden het kasteel op de heuvel Cidneo, Piazza della Loggia, de Duomo Nuovo met de prachtige groene koepel van 82 meter hoog en diverse musea en kerken.

Duomo Nuovo, Brescia

Uitzicht vanaf Castello di Brescia

Ook is Brescia een prima stad om te winkelen, de Corso Zanardelli en de Via delle X Giornate zijn gezellig drukke winkelstraten. En mocht je na Brescia nog niet klaar zijn met shoppen, dan is er op de weg terug naar Iseo langs de Provinciale weg ook nog het Franciacorta Outlet Village.

Proef de Franciacorta
Door de geologische ligging en het gunstige klimaat is het gebied onder het Lago d'Iseo uitermate geschikt om wijn te verbouwen. Het meer zorgt ervoor dat de zomers minder heet zijn en de winters minder streng. De ruim 100 wijnboeren in het gebied verbouwen chardonnay, pinot nero en pinot bianco, de druiven die worden gebruikt voor het Italiaanse antwoord op Champagne: Franciacorta. En wat een heerlijk antwoord, het zal je champagne doen vergeten! Door het gebied lopen diverse uitgepijlde fiets-, wandel- en autoroutes en een groot deel van de wijnboeren is te bezoeken om te proeven of voor directe verkoop.

De markt in Sarnico

Op donderdag tovert de weekmarkt dit rustige plaatsje om in een bruisend en levendig geheel. Sarnico ligt aan het zuidelijkste puntje van het meer waar het uitmondt in het riviertje de Oglio. De markt vindt plaats langs de oevers van de Oglio en op enkele dorpspleinen. Honger gekregen van het wandelen over de markt? Aan het Piazza Besenzoni vind je 40-58 Pasta & Co. Je geniet er tussen de locals van een heerlijk versbereide pranzo tegen een eerlijke prijs.

Uitgekeken rond het meer? 

We kunnen het ons niet voorstellen, maar mocht je uitgekeken zijn op het meer en de directe omgeving dan liggen op 1.5 uur rijden Milaan en Verona. Venetië ligt op circa 2 uur rijden.

Orta San Giulio

“Nee papa! Ik wil echt niet verder lopen, mijn benen doen zeer en het is nog veel te ver!” Lara gaat op de grond zitten, haar armen over elkaar en haar gezicht naar beneden gericht. Enkel haar blonde krullen bewegen nog door het zachte briesje dat zijn weg door de oude straten van Orta San Giulio vindt. Het dorpje ligt in de regio Piemonte aan het Lago d'Orta, niet ver van het bekendere Lago Maggiore. Haar blauwe jurk steekt mooi af tegen het kleurenpalet van de oude stenen. Ik besluit even te wachten en ondertussen een foto te maken. Italia laat mijn hand los en rent naar Lara. “Kom nou” zegt ze zachtjes en steekt haar hand uit.

“Nee!” schreeuwt Lara.

“Dan wil ik ook niet verder lopen” besluit Italia en gaat naast Lara zitten.
Klik.
“Gaan jullie mee meiden? Het is nog maar een klein stukje. “Geen beweging en langzaam loop ik terug naar beneden. De meisjes spelen inmiddels met de steentjes die ze vinden tussen de in cement gegoten kiezels. Ze gunnen me geen blik.
“Andiamo!”
Enkel een verveelde “Pa-a-ap” klinkt er terug, “het is nog zo ver!”.
“Hoe kun je dat nu weten? Ben je hier al vaker geweest?” 
“Ik weet dat gewoon.”
Dit gaat lang duren...

Cindy heeft twintig meter verderop de kinderwagen stevig vast en slaat het tafereel beneden haar met een glimlach gade. De kinderwagen staat op het meer gericht. Ik vraag me af of een kind van 15 maanden al echt kan genieten van het uitzicht. Giulia kijkt over het Orta meer en het kleine volgebouwde eiland. Ook kijkt ze over de daken en de nauwe straatjes van het oude stadscentrum. De daken doen denken aan het sprookjesbos van de Efteling. Anton Pieck moet hier zeker geweest zijn en er flink op los hebben geschetst. In de tuin van het gemeentehuis (Il Municipio, Casa Bossi) staat aan het meer een standbeeld van de schilder Carl Heinz Schroth, daaronder het zeer toepasselijke onderschrift 'Orta e per me il piu bel posto del mondo'.

Giulia kijkt stil voor haar uit, duim in de mond, oogjes op oneindig.

 

“Meiden kom snel. Ik zag net een prinses naar boven lopen” De interesse van de meiden is gewekt.  “Waar?” roep ik vol verwachting en maak aanstalten om naar boven te rennen. Ik speel het spelletje graag mee, Cindy en ik zijn inmiddels experts in het omdraaien van de situatie. Leidt tot leuke reacties van omstanders en dat soort dingen, maar vooral voor veel plezier met tutti famiglia.
“Ze loopt net naar boven.  Het was… het was prinses Sophia.”

 

 

Niet alleen prinses Sophia, maar ook Franciscus van Assisi wacht op ons. Er zijn boven twintig kappeltjes met honderden fresco’s en een kleine vierhonderd levensechte terracottabeelden die het leven van Franciscus uitbeelden. Het indrukwerkende bedevaartsoord werd gebouwd tussen 1583 en 1788. De meiden hebben er geen weet van. Ze struinen van kapel naar kapel, arriveren steevast voor ons en vragen keer op keer of hier de prinses is. De Sacro Monte (de heilige berg ) is voor de meisjes een sprookjebos. In werkelijkheid is het van grote culturele waarde en staat het sinds 2004 op de Unesco werelderfgoedlijst.