Parma

Parma zal je wellicht meteen doen denken aan de wereldberoemde kaas of ham. Maar Parma is zoveel meer dan alleen die verrukkelijke Parmigiano Reggiano of Prosciutto di Parma. Deze stad in Emiglia Romagna is met een kleine 200.000 inwoners, tal van bezienswaardigheden, fijne keuken en een plekje op de werelderfgoedlijst van Unesco een bezoek meer dan waard.

Wij bezochten Parma afgelopen augustus en wel op Ferragosto, een belangrijke nationale feestdag die ieder jaar op 15 augustus gevierd wordt in heel Italië. Tijdens dit katholieke feest wordt het moment herdacht waarop de heilige Maria met lichaam en ziel in de hemel werd opgenomen. Tevens is deze dag het begin van een langere rustperiode, voor zowel de mensen als de dieren. Terwijl alle kerken volstromen, zijn de straten leeg en de meeste winkels gesloten. Augustus is dan ook dé vakantiemaand voor de Italianen. Toch was er genoeg te beleven en te proeven.

Alle bezienswaardigheden liggen op loopafstand van elkaar en er zijn genoeg plekjes om even tot rust te komen (om over de verse pasta en gelato maar niet te spreken...). Parma is dan ook een perfecte stad om met bambini te ontdekken. Zoek je nog een bijzondere plek om te kunnen overnachten met tutti famiglia in de omgeving van Parma? La Fattoria degli Animali is werkelijk een prachtige plek. Op slechts 10 minuten van het centrum, tussen de koeien op het platteland (lees hier de eerder verschenen blog).

Centro storico

In het hart van de stad vind je het Piazza Garibaldi waaraan het Palazzo del Governatore is gehuisvest. Aan de gevel prijkt een prachtig 13e eeuws astronomisch uurwerk en op het plein vind je diverse gezellige terrasjes. Via de winkelstraat wandel je zo naar de imposante kathedraal en het achthoekige baptisterium aan het Piazza Duomo. Het meest indrukwekkende bouwwerk in het oude centrum vind je ook weer vlakbij: het Palazzo della Pilotta. Een reusachtig, uit rode stenen opgetrokken, paleis dat nooit helemaal is voltooid. Het huisvest nu enkele musea en een theater. Op de binnenplaats worden regelmatig voorstellingen gegeven. Ook de geest van operacomponist Guiseppe Verdi klinkt nog altijd door in de straten van Parma, Verdi werd geboren in Le Roncole, een klein agrarisch dorpje vlakbij Parma.

 

In bicicletta

Geen zin om te wandelen? Parma leent zich uitermate goed om met de fiets verkend te worden. Met het fietsenplan van de gemeente kan dit perfect. Overal in de stad vind je punten waar je de fietsen kunt huren en stallen. Parma is redelijk vlak, dus ook ongetraind kun je prima uit de voeten.

La Feltrinelli Librerie

Je denkt er tijdens je vakantie misschien niet direct aan om een boekenwinkel te bezoeken. Toch is Feltrinelli aan de Strada Luigi Carlo Farini hierop een welkome uitzondering. Niet alleen vanwege het mooie assortiment en het prachtige pand. Het biedt ook meer dan alleen boeken: Je kunt er terecht voor een caffè, apperitivo of een eenvoudige lunch en ook streekproducten zijn er verkrijgbaar. In één van de sfeervolle zitjes kun je lekker wegdromen in een mooi verhaal of even uitrusten na het struinen door de talloze boekenplanken. Voor de bambini is er een mooie leeshoek... Kunnen de kleintjes gelijk aan hun Italiaans werken. Naar aanleiding van een tip van collega blogger Miriam Bunnik kochten we een wel heel mooi en leerzaam boek over Italië: Regioni d'Italia. Echt een aanrader!

Parco Ducale

Even uitrusten doe je onder de enorme bomen in het Parco Ducale. Aan de rand bevindt zich het Palazzo Ducale en aan de westzijde een enorme vijver waarin niet alleen eenden, maar ook schildpadden zwemmen. De stenen bankjes onder de bomen in de lange laan, zitten vol met druk discussiërende Parmezanen.

 

Mangiare

In Parma weten ze wat lekker eten is en er zijn dan ook talloze goede ristorante en trattoria te vinden. Onze favoriet: Trattoria del Tribunale in de Vicolo Politi, een klein zijstraatje van de Strada Luigi Carlo Farini. De huisgemaakte ravioli zijn werkelijk betoverend, het personeel vriendelijk en de sfeer uitermate prettig.

Gelato!

Bij Gelateria Novecento aan de Strada Cavour worden de gelato met veel aandacht bereidt en gepresenteerd als een roos. De smaak is voortreffelijk. Niet voor niets dat het hier ook op een rustige doordeweekse dag en zelfs tijdens Ferragosto dringen is geblazen in het kleine zaakje.

Meer La vita è Bella? Volg ons op Facebook en Twitter en blijf helemaal op de hoogte van onze Italië avonturen met tal van leuke tips en foto's om even weg te dromen naar Italië!

La Fattoria degli Animali

De haan kraait als de eerste felle zonnestralen zich naar binnen dringen door de smalle kieren in de houten luiken. Een paar meter verder staan de jonge koeien zij aan zij te smullen van het hooi, terwijl de poes nog altijd lui voor de deur van de bed & breakfast ligt. Verder intense stilte. Slechts de wind die zachtjes over de weilanden van Emiglia Romagna waait.

We zijn op een bijzondere plek beland, op een boerderij tussen de koeien en het hooi, met glooiende heuvels als vergezicht. Op een plek waar stil echt stil is en donker echt donker. Een plek waar je helemaal tot rust komt en je realiseert dat je eigenlijk helemaal niet veel nodig hebt.
Een grazende koe, een razende tractor, een miauwende poes... We hadden eigenlijk maar van één ding spijt: Waarom hadden we hier niet meer dan twee dagen geboekt?

 

La Fattoria degli Animali in het dorpje Basilicanova, niet ver van Parma, wordt beheerd door de uitermate vriendelijke broers Michele en Aristide Bianchi. De boerderij werd in 1940 gebouwd door de grootouders van de fratelli. Toeristen zijn schaars op het platteland. In de dagen dat wij er verbleven zagen we niet één buitenlands nummerbord, de taal louter Italiaans. Heerlijk! 

De bed & breakfast is gevestigd in een losstaand gebouw op de boerderij dat vroeger werd gebruikt voor de opslag van materialen en later is omgebouwd tot woonhuis. Met een ruime woonkeuken en woonkamer (met piano), drie karakteristiek ingerichte slaapkamers en een badkamer ontbreekt het je aan niets. In de ochtend staat er heel verse melk, water en een eenvoudig Italiaans ontbijt klaar. Geweldig toch?

Als we willen vertrekken mogen we niet weg voordat we nog een uitgebreide rondleiding hebben gehad. En daar zijn we maar wat blij mee! Trots laat Aristide de oude zwart wit foto's zien uit de tijd dat de boerderij net gebouwd was. Hun grootouders (en later ook hun ouders) beheerden de boerderij enkel en lieten anderen het werk doen. Maar tijden zijn veranderd en de broers werken hard om alles gedaan te krijgen en hebben weinig personeel. Toch is de unieke sfeer behouden gebleven, of eigenlijk zelfs verbeterd. Zo is het in Italië gebruikelijk de koeien op stal te houden, maar sinds Michele in Nederland is geweest wil hij niets liever dan de koeien vrij in de wei zien rondlopen. Er is dan ook een ruime wei waar de koeien vrij kunnen rondlopen. "Als ik de koeien buiten zie ben ik blij" vertelt Michele met een glimlach van oor tot oor.

Er zijn op de boerderij ongeveer 300 koeien, waarvan er 100 melk geven en de overige nog jong of zwanger zijn.  De melkopbrengst wordt volledig gebruikt voor de productie van de befaamde kaas Parmigiano Reggiano. Om de hoge kwaliteitseisen te halen is er veel aandacht voor de voeding en de verzorging van het vee.

We complimenteren de broers meerdere malen met deze fantastisch mooie plek. Ze zijn zelf nog niet helemaal tevreden en zijn druk bezig er een nog mooier geheel van te maken. Wel moeten ze toegeven een goede reputatie te hebben en veel gasten te ontvangen. Er staat binnenkort zelfs een bruiloft gepland op de boerderij. Aristide vindt het maar vreemd "Wie wil er nu trouwen op een boerderij?" Eerlijk gezegd zouden wij het wel weten als we nog eens in het huwelijksbootje zouden stappen!

Michele is inmiddels druk aan het bellen met de fattoria waar hun melk verwerkt wordt tot Parmigiano Reggiano. Hij probeert ook daar een rondleiding voor ons te regelen. Aristide vertelt ons ondertussen alles over het proces. "Hebben jullie wel eens een hele kaas gezien? Die zijn ongeveer 40 kilo, en om 1 zo'n  kaas te maken is wel 600 liter koemelk nodig." Het meest indrukwekkende is volgens Aristide de ruimte waar de duizenden kazen liggen te rijpen. Minimaal twaalf maanden, want dan pas (en als het uit deze regio komt) mag het de naam Parmigiano Reggiano dragen. Bij 16 maanden is de kaas pas echt perfect!

Helaas is er momenteel niemand beschikbaar die ons kan rondleiden....
Nog een goede reden om terug te keren dus!

Meer La vita è Bella? Volg ons op Facebook en Twitter.