Posts tonen met het label famiglia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label famiglia. Alle posts tonen

maandag 23 maart 2015

Pizza al Tonno



"Ja! Pizza!"
Telkens als we in huize La Vita è Bella pizza eten is het feest. Voor de bambini is dit niet alleen een heerlijk gerecht, het bereiden ervan betekent ook nog eens lekker knutselen aan de keukentafel. Het kneden, laten rijzen en uitrollen van het deeg, het beleggen van de bodem en het wachten tot het piepje van de oven gaat is allemaal even spannend. Dit tafereel zorgt altijd weer voor uren vermaak en laat mij intens genieten. Dat is natuurlijk geen uitdaging met drie prachtige dochters. Ondanks alle drukte beleef ik meerdere malen per dag een moment van puur geluk. Zo ook afgelopen zondag toen onze middelste dochter (Italia) voor het eerst zonder zijwieltjes fietste. Met een grote lach op haar gezicht en vol trots slingerde ze over de stoep in de straat voor ons huis, haar kleine beentjes draaide snelle rondjes. Na dit mooie moment was het tijd om met zijn allen de keuken in te gaan. Het was tijd voor pizza!

We maakten het deeg en lieten het rijzen op de vensterbank.
Toen Lara na twee uur ging kijken was ze vol verbazing. “Mam! Het deeg is echt mega groot geworden!”
Die kleine tennisbal was inderdaad uitgegroeid tot een voetbal en samen rolden we de pizzabodems uit en maakten er figuurtjes van. "Wij willen een paashaas! Het is bijna Pasen toch, mama?" Dat klopt, en met een pizzasnijder sneed ik de uitgerolde pizzabodems in de vorm van een paashaas. Toen kon het versieren beginnen en de meiden besloten dat er gezichtjes op de paashaas moesten komen. Van mozzarella en olijven maakten ze de ogen, een neus en een mond, nog wat extra (geblancheerde) boontjes voor de snorharen. Vol trots presenteerden ze hun creaties. Ze konden niet wachten tot de pizza's klaar waren, maar toch moesten ze nog een minuut of vijftien de oven in.


 "Pizza, pizza, pizza!"
Er klinkt een luid gejuich, de oven roept. De pizza is klaar. "Waar zal ik beginnen? Eerst de oogjes of toch de mond?" Zo jong en dan al keuzes maken...
Hieronder het recept van onze pizza met tonijn. Is de bodem maken moeilijk? Nee, dat valt reuze mee. En als je eenmaal doorhebt hoe je de bodem moet maken, kan ik verzekeren dat de kant-en-klare pizza écht verleden tijd is.




De bodem (lekker dun en krokant):
  • half zakje instant gistkorrels of 15 gram verse gist
  • 150 ml lauwwarm water
  • 250 gram bloem (Typo “00”)
  • 1 theelepel zout
  • 1 theelepel suiker
  • 3 eetlepels olijfolie

Doe de gist met de suiker in een kom en los op met 50 ml van het lauwwarme water. Roer het mengsel glad. Meng in een beslagkom de bloem en zout door elkaar. Maak een kuiltje in het midden en schenk hierin de gistoplossing. Voeg de olijfolie en de rest van het water erbij. Kneed vervolgens op een schoon werkblad, bestoven met bloem, het geheel met de hand tot een mooie massa. Rol het deeg met één hand zodat een korte rol ontstaat en vouw dubbel. Herhaal dit tot het deeg soepel en elastisch is (ongeveer na tien minuten). Goed deeg laat geen sporen achter op je handen, het voelt wel plakkerig aan. Als je merkt dat het deeg sporen achterlaat, voeg er dan wat bloem aan toe. Is het te droog, voeg dan nog een beetje water toe. Laat het deeg twee uur rijzen… Dat zorgt voor verbaasde gezichtjes (rijzen hoeft met instant gist overigens niet).

Het uitrollen van de bodem doe je als volgt: Bestuif het werkblad met wat bloem. Splits het deeg in tweeën en pak één van de delen om de bodem mee te maken. Maak er een balvorm van en rol er de deegroller overheen. Draai een halve slag en rol er nogmaals overheen. Herhaal dit proces tot je een mooie dunne bodem hebt. Pak de bodem voorzichtig op en leg deze op de bakplaat.

De pizza beleggen
  • tomatensaus*
  • 1 ui (in ringen gesneden)
  • 1 theelepel gedroogde oregano
  • 1blik tonijn op oliebasis (Rio Mare is onze favoriet, mi piace!)
  • 1 bol mozzarella (in stukjes gesneden)
  • handvol olijven (gehalveerd)

Verwarm de oven voor op 250 graden. Besmeer de bodem met een dun laagje tomatensaus (een te dikke hoeveelheid brengt de smaak uit balans). Verdeel gelijkmatig de mozzarella, ui, tonijn en olijven over de pizza. Strooi er tenslotte de oregano overheen en schuif de pizza in de voorverwarmde oven. Na ongeveer een kwartier is het smullen geblazen. 
Buon appetito!


*PS. De tomatensaus maken we zo:
  • 1 ui (gesnipperd)
  • 2 tenen knoflook (fijngesneden)
  • 1 blik gepelde tomaten
  • 1 theelepel gedroogde oregano
  • peper & zout
  • staafmixer/ zeef
Verhit een scheut extra vergine olijfolie in een pan en fruit daarin de ui en knoflook totdat deze glazig worden (niet laten kleuren). Voeg de tomaten toe, de oregano en een snuf zout naar smaak. Breng alles aan de kook en laat even pruttelen. Pureer alles zo fijn mogelijk (druk eventueel door een zeef) en verwarm nog een kwartiertje door. Draai het vuur dan uit, roer er nog een lepel olijfolie doorheen en laat afkoelen. 

zondag 6 oktober 2013

Pasta alle Verdure

Lara kijkt vrolijk om haar heen, ze is net 4 maanden. Het is september 2010 en het weer is zacht. We zijn in Cremia en dit is Lara haar kennismaking met Italië. Op de veranda van Bed and Breakfast Il Motto is het genieten van het uitzicht over het Lago di Como. De zon glinstert in het water.
We luisteren naar de verhalen van Anna en Bruno, de uitbaters van de B&B. Ze stralen pure eenvoud en geluk uit. Geen oog voor strak ingerichte kamers en moderne meubels. Wel voor de gast, de mens. We voelen ons daar thuis.
Bruno, een geboren Milanees, reserveert voor ons een tafel bij Lauro, de ristorante van Famiglia Bruni Peverali in Rezzonico, een dorpje verderop.  We werpen nog een blik op het meer en nemen de auto naar Rezzonico, het Como meer aan onze linkerzijde.
We parkeren de auto aan de rand van het dorpje en via kronkelende straatjes met grote stenen traptreden bereiken we Ristorante Lauro. Lara stuitert op en neer in de kinderwagen, ze vindt het prima en eenmaal binnen voelt ze zich op haar gemak. Zoals het hoort is er duidelijk meer aandacht voor het eten dan voor de inrichting. We bestellen een pasta alle verdure, wat gegrilde vis, water en een karafje witte wijn.
Even later zwaaien de houten klapdeurtjes open. Uit de klapdeuren verschijnt 'la Nonna', vergezeld door de heerlijke geuren van de keuken. Ze lacht vriendelijk naar Lara en serveert de pasta alle verdure, haar schort nog om. Ze schenkt de glazen bij en loopt rustig terug naar de keuken terwijl wij genieten van een heerlijke verse pasta.

Altijd als ik pasta alle verdure maak denk ik even terug aan Ristorante Lauro. Ik heb er inmiddels al aardig wat varianten op gemaakt, dit is er één die erg goed in de smaak valt bij de familie.
Huisgemaakt pasta (op de foto Reginette) heeft uiteraard de voorkeur, maar gebruik gerust gedroogde lintpasta met ei, zoals tagliatelle.

Voor 4 personen
  • 350 gram verse of gedroogde lintpasta (reginette, tagliatelle)
  • 2 teentjes knoflook (in dunne plakjes gesneden)
  • 2 sjalotjes (in kleine reepjes gesneden)
  • 1 wortel (in kleine staafjes gesneden)
  • 1 courgette (in kleine staafjes gesneden)
  • 200 gram doperwtjes (diepvries)
  • 10 blaadjes basilicum
  • 150 gram mascarpone
  • 100 ml witte wijn
  • 25 gram boter
  • peper en zout
  • extra vergine olijfolie
  • versgeraspte parmezaanse kaas (om te bestrooien)



  • Smelt de boter in een pan en fruit de knoflook, sjalotjes en wortel een minuut of 5. Voeg de courgette toe en verhit kort mee. Blus af met de witte wijn en laat de alcohol verdampen, voeg dan de mascarpone en basilicum toe en laat het geheel op laag vuur garen. Voeg later de doperwten toe. Kook ondertussen de pasta in gezouten water. Breng het groentemengsel, als deze zacht is, op smaak met peper en zout en roer er eventueel nog een lepel olijfolie doorheen. Giet de pasta af en meng alles door elkaar. Serveer direct en bestrooi met de parmezaanse kaas naar smaak.

    Buon Appetito!

    maandag 10 juni 2013

    Giulia

    Ik kijk haar aan. Haar mooie blauwe ogen stralen pure kracht uit. Ze trilt en pakt mijn hand stevig vast. 'Je kunt het schat.' Slechts drie persweeën tussen dit ene moment en de geboorte van onze derde dochter. Zeven minuten om dit kleine wonder op de wereld te zetten. Zacht gekrijs vult de ruimte met warmte en geluk. Er rolt een traan over mijn gezicht. Ik glimlach naar mijn vrouw. 'Ik ben trots op je!' We voelen aan het mooie gezichtje en knijpen zachtjes in die kleine vingertjes. De wereld lijkt even stil te staan.

    Giulia Elisa Adriana | 6  Giugno 2013 | 01:53




    Elf dagen later dan de uitgerekende datum hangt er een Fiocco Rosa aan onze voordeur en zijn er twee meisjes dolgelukkig met hun kleine zusje. Alsof je er altijd bent geweest. Inwoonster 208.700 van de gemeente Tilburg, maar ik kan niet wachten je kennis te laten maken met Italië.

    Ik beloof je dat we samen naar Rome gaan. Met Ciao Tutti Rome in onze hand verkennen we deze wonderschone stad en laat ik je alle mooie plekjes zien. We eten Bucatini all'Amatriciana, drinken een espresso en bestellen de lekkerste gelato in de mooiste gelateria.

    In Milaan genieten we van het uitzicht op il Duomo en rusten we uit in het gras achter Castello Sforzesco. Daarna op zoek naar dat ene leuke restaurantje in die buitenwijk waar je moeder en ik jaren geleden zo heerlijk gegeten hebben.

    Ik beloof je dat we gaan wandelen op de stadsmuur van Lucca, want weet je lieve Giulia, als je een jongen was geweest had je zo geheten.
    We gaan genieten van de kunst in Firenze, maken die gekke toeristenfoto bij de toren van Pisa en rijden door naar Perugia om een Baci te proeven.

    We fietsen naar de top van de Stelvio in de Dolomieten. Het uitzicht is adembenemend, het dorpje Bormio aan de voet als een sprookje.
    In de winter skiën we de Sella ronde, in de zomer zwemmen we in het Levico, Caldonazzo of Iseo meer. We maken een rondreis op Sicilië, dansen op de Etna en bezoeken de zoutvlaktes.

    In Puglia slapen we in een Trullo. In Verona genieten we van een opera. En we ontdekken samen met mama en je zusjes vele nieuwe plekken.

    Thuis leer ik je verse pasta maken, gnocchi en alle recepten die ik ken. Voor onze familie en vrienden bereiden we samen de mooiste maaltijden, bij  Ristorante Ballaró vieren we al onze bijzondere momenten.

    Lieve Giulia, er is zo veel dat ik je wil laten zien, er is zo veel dat ik je wil laten proeven.
    Maar het allerbelangrijkste: Geloof in jezelf, volg je hart en wees gelukkig!

    woensdag 8 mei 2013

    Ragazzo o Ragazza?

    Het aanstaande vaderschap begint behoorlijk te kriebelen.
    Ook al is het nu voor de derde keer, het is en blijft iets heel bijzonders. Met nog twee weken tot de uitgerekende datum, geniet ik van de immense buik van mijn vrouw. Ze is mooi zwanger, ze straalt en haar hormoonhuishouding zorgt voor hilarische situaties en uitspraken. Mijn oudste dochter heeft het al over het flesje geven. 'De baby mag nog niet pasta hè? Ikke wel want ik ben al groot!' Mijn jongste dochter wijst naar haar buik en roept 'baby, baby, baby' en doet een dansje. Je kunt je voorstellen dat het een dolle boel is bij ons in huis, er wordt veel gelachen.
     
    Ik werd voor de eerste keer vader in 2010. Mijn vrouw veertien dagen overtijd. Op bevrijdingsdag, hoe toepasselijk, zaten we te wachten in het ziekenhuis. Ik zal je het bevallingsverhaal besparen, maar het duurde lang. Het werd 6 mei. Ik telde de vingers aan beide handjes om me daarna pas af te vragen wie het eigenlijk is.

    'Celeste o Rosa? Benvenuto Principessa!'
     
    Een meisje of jongen, we wisten het vantevoren niet. Er zijn al zo weinig echte verrassingen in het leven. Ook de namen hielden we voor ons, iets typisch Nederlands denk ik. Italianen doen daar niet zo geheimzinnig over. Het is gebruikelijk dat de naam, en daarmee ook het geslacht, al lang bekend is bij familie en vrienden.


    In Italië zijn de tradities bij de geboorte anders dan hier in Nederland: Geen ooievaar in de tuin, maar een fiocco celeste of rosa aan de voordeur. Geen beschuit met muisjes, maar confetti. Dit zijn harde gesuikerde amandelen in alle kleuren van de regenboog. Geen rammelaar, maar een camicia della fortuna als kraamcadeau. Een traditioneel Italiaans gelukshemdje, oorspronkelijk met de hand gemaakt door la nonna of la zia.

    Vader- en moederdag kennen de Italianen dan weer wel. La festa del papà wordt in Italië echter niet op de derde zondag in juni gevierd, maar op 19 maart. Deze dag is gewijd aan San Giuseppe, de beschermer van families, armen en verwaarloosden.
    La festa della mamma valt, net als in Nederland, op de tweede zondag van mei. Op deze dag vereerden de oude Romeinen de godin van de vruchtbaarheid, en vierden ze het feest van de lente.

    Ik ben gezond gespannen, slecht geconcentreerd en voel me alsof ik voor het eerst vader word. Twee lachende gezichtjes maken duidelijk dat dit niet het geval is. Maar toch, het is ook nu weer zo ontzettend spannend en bijzonder.
    Nog even en dan hangt er een fiocco celeste of rosa aan onze voordeur!