Kijk omhoog!

Op vakantie in Italië zul je ongetwijfeld de nodige chiese bezoeken in al die prachtige stadjes en dorpjes. Vergeet vooral niet naar boven te kijken. Het uitzicht is prachtig. Buon divertimento!

Lago d'Iseo

Een voorzichtig voorjaarszonnetje streelt het heldere water onder een strakblauwe hemel. Door de reflectie lijkt het wateroppervlak bezaaid met kleine diamanten. In de verte ruige bergen, er ligt zelfs nog sneeuw op de hoogste toppen. De fonkeling op het water wordt enkel doorbroken door de boten die langzaam in verschillende richtingen over het meer voortbewegen. Het Lago d'Iseo in Noord Italië (Lombardije) is dan wel minder groot en bekend dan het naastgelegen Como- of Gardameer, het is wel enorm groots in haar schoonheid en net een tandje rustiger. Grenzend aan het prachtige wijngebied Franciacorta, waar mousserende wijnen vandaan komen van topkwaliteit en op een steenworp afstand van steden als Brescia en Bergamo.  

Begin mei waren wij een weekje te gast aan het Lago d'Iseo en verbleven op camping del Sole. Een prettige, goed onderhouden en niet al te grote camping direct aan het meer op loopafstand van het charmante dorpje Iseo. Jaren geleden wisten we al dat we hier nog eens terug zouden komen. Hoewel wij nog nooit eerder terugkeerden naar een reeds bezochte plek (er is immers nog zoveel te ontdekken), maakten we voor Iseo graag een uitzondering: Wat ons betreft het mooiste meer van Noord Italië! Op en rond het meer is veel te zien en te beleven. Je hoeft je geen moment te vervelen, terwijl je ook op elk gewenst moment de rust kan opzoeken. Hieronder onze tips:

Rondje om het meer
Het meer heeft een omtrek van circa 60 km. Aan de noordwest kant slingeren de wegen langs steile rotsen, terwijl de oostkant redelijk vlak is. Overal passeer je prachtige dorpjes die een bezoekje meer dan waard zijn (Iseo, Sarnico, Pisogne, Lovere, ...). Prima te doen met de auto, maar veel leuker op de fiets. Je ziet ook veel wielrenners rond het meer en met name op de zaterdagen is het bijzonder om bij een groepje locals aan te haken. En ook op de bicecletta geldt: Het is zien en gezien worden.

Pisogne aan de noordkant van het meer

Piazza XIII Martiri, Lovere

Iseo

Al roerend in je perfect bereidde cappuccino zie je vanaf het terras bij Barlume de boten vertrekken en aankomen in het sfeervolle haventje. Je besluit een wandeling over de boulevard te maken, kasteel Oldofredi en de kerk Sant'Andrea te bezichtigen en rond het middaguur plaats te nemen in de tuin van Trattoria Il Castello voor de lunch. In de middag neem je de lekkerste gelato bij Leon d'Oro. Na nog wat rondslenteren is het tijd voor een aperitivo onder de portici op het centrale piazza. Hier kun je eens rustig nadenken wat je in de avond wil doen. Iseo is stijlvol, charmant en uitermate relaxed. La vita è Bella!

Het pleintje voor Chiesa Sant'Andrea, Iseo

Monte Isola

Het enorme eiland heeft een omtrek van maar liefst 9 kilometer en is bijna geheel autovrij. Ideaal dus om te fietsen of om te wandelen. De Navigaziono Lago d'Iseo vaart je, eventueel met fiets, vanaf diverse plaatsjes naar het eiland waar op het hoogste punt een kleine kerk uit de 13e eeuw (Madonna della Ceriola) staat. De weg rond het eiland is niet helemaal vlak, een stevig klimmetje wordt echter beloond met een prachtig uitzicht aan de oostkant van het meer. Een hele leuke plek om te picknicken en van het uitzicht en de rust te genieten.

Peschiera Maraglio, Monte Isola

Bergamo

Op een halfuur rijden van Iseo vind je Bergamo, de hoofdstad van de gelijknamige regio. Neem het kabelbaantje naar het oude stadje (Bergamo Alta) en dwaal door de middeleeuwse straatjes. Voor lunch of diner kunnen wij Il Sole, vlakbij het Piazza Vecchia, van harte aanbevelen. Het hotel/ restaurant serveert al sinds 1796(!) eenvoudige en traditionele streekgerechten. Huisgemaakte Gnocchi, Risotto ai Funghi of Polenta.... om je vingers bij af te likken!

Brescia
Op een kleine 30 kilometer van Iseo ligt Brescia, na Milaan de 2de stad van Lombardije met als belangrijkste bezienswaardigheden het kasteel op de heuvel Cidneo, Piazza della Loggia, de Duomo Nuovo met de prachtige groene koepel van 82 meter hoog en diverse musea en kerken.

Duomo Nuovo, Brescia

Uitzicht vanaf Castello di Brescia

Ook is Brescia een prima stad om te winkelen, de Corso Zanardelli en de Via delle X Giornate zijn gezellig drukke winkelstraten. En mocht je na Brescia nog niet klaar zijn met shoppen, dan is er op de weg terug naar Iseo langs de Provinciale weg ook nog het Franciacorta Outlet Village.

Proef de Franciacorta
Door de geologische ligging en het gunstige klimaat is het gebied onder het Lago d'Iseo uitermate geschikt om wijn te verbouwen. Het meer zorgt ervoor dat de zomers minder heet zijn en de winters minder streng. De ruim 100 wijnboeren in het gebied verbouwen chardonnay, pinot nero en pinot bianco, de druiven die worden gebruikt voor het Italiaanse antwoord op Champagne: Franciacorta. En wat een heerlijk antwoord, het zal je champagne doen vergeten! Door het gebied lopen diverse uitgepijlde fiets-, wandel- en autoroutes en een groot deel van de wijnboeren is te bezoeken om te proeven of voor directe verkoop.

De markt in Sarnico

Op donderdag tovert de weekmarkt dit rustige plaatsje om in een bruisend en levendig geheel. Sarnico ligt aan het zuidelijkste puntje van het meer waar het uitmondt in het riviertje de Oglio. De markt vindt plaats langs de oevers van de Oglio en op enkele dorpspleinen. Honger gekregen van het wandelen over de markt? Aan het Piazza Besenzoni vind je 40-58 Pasta & Co. Je geniet er tussen de locals van een heerlijk versbereide pranzo tegen een eerlijke prijs.

Uitgekeken rond het meer? 

We kunnen het ons niet voorstellen, maar mocht je uitgekeken zijn op het meer en de directe omgeving dan liggen op 1.5 uur rijden Milaan en Verona. Venetië ligt op circa 2 uur rijden.

Palmanova

"Wij willen een ijsje!"
Het geluid van de kleine stemmetjes slaat neer op het immense Piazza Grande, het hart van Palmanova. Het is warm begin juli. Al voor 11 uur geeft het kwik 35 graden aan. Onder de strak blauwe hemel overheerst de stilte, terwijl zich in de kathedraal een uitvaart afspeelt. Mannen in zwarte pakken kijken stoïcijns voor zich uit. Wij bewegen ons rustig in de schaduw van de gebouwen aan het plein en door de rechte straten van het stervormige vestingstadje. Palmanova ligt in de regio Friuli Venezia Giulia (lees hier de blog), 50km ten noordoosten van Trieste. Vreemd genoeg is dit pareltje nog niet te vinden op de Unesco werelderfgoedlijst, maar dat gaat zeker komen volgens de vriendelijke signorina van de plaatselijke VVV.  

De vesting is ontstaan in 1593 onder de naam Palma. Begin negentiende eeuw maakte Napoleon er zijn hoofdkwartier van en doopte het stadje om tot Palmanova. Er is sindsdien niet veel veranderd. Centraal vind je nog altijd het zeshoekige Piazza Grande met daaraan de imposante kathedraal (Duomo Dogale), panden met kleurrijke gevels en tientallen beelden. De stadsomwalling en de toegangspoorten zijn grotendeels intact gebleven en deels te bewandelen. Rondom de stadsmuren loopt een ongeasfalteerd fietspad. Maar het meest bijzondere van Palmanova is de serene sfeer en het gebrek aan toeristen. En dat terwijl wij er in het hoogseizoen ronddwaalden. We schaamden ons zelfs een beetje om de auto met Nederlands kenteken tussen de louter Italiaanse bolides te parkeren. Net even buiten het centrum, de parkeerplaats had wel iets weg van een militair complex.

We staan inmiddels aan de andere kant van het plein, vlakbij het gemeentehuis.

"Mogen we dan nu eindelijk een ijsje?" De meisjes staan tegen een standbeeld aangeleund en kijken verveeld de straat in. "
"Een ijsje...Nu!" galmt het over het plein.
De lokale bevolking kijkt er niet vanop, ze schenken de bambini een glimlach, vervolgen hun gesprekken en drinken hun apperitivo.

"Ok! Als jullie 100 punten hebben verdiend krijgen jullie een ijsje!"
"Maar hoe krijgen we dan 100 punten?"
"Heel simpel. Gewoon lief zijn en niet gillen of zeuren! We moeten nog een klein stukje lopen"
De eerste punten zijn snel verdiend, op elke hoek van de straat liggen 10 punten te wachten. Soms wel meer.
20, 30, 40 , 50, 60...
"Het duurt zo lang..."
"10 minpunten"
"Nou!"
We lopen verder...
60,70,...
"Het is zo warm!"

"10 minpunten"
"Kom op, we zijn er bijna!"
70, 80, 90...
Halverwege de Borgo Cividale vinden we een gelateria.
"100 punten!"
Het pijnboompittenijs is subliem!

Meer foto's van Palmanova vind je op onze facebookpagina

La Rosa

Een klein jongetje staat te zwaaien en Cindy vraagt of ik hem gezien heb. We fietsen zij aan zij door Noord-Holland tijdens de 18e edtitie van de Ride for the Roses. Een fietstocht over 100 kilometer in de strijd tegen kanker waaraan iedereen kan meedoen. In Aalsmeer stonden 9.000 deelnemers aan de start om geld in te zamelen voor KWF kanker bestrijding. Aan de finish voor iedere deelnemer een roos die symbool staat voor een morgen voor iedereen.

La vita é Bella fietste mee, want het leven is mooi en ook wij wensen iedereen een morgen. Daarnaast hebben wij helaas goede redenen. We fietsten voor Leo, Joke & Micha, oma Toedeloe, opoe, opa, ome Jan, tante Carla, ome Wout, de vader van Lara, de vader van Gijs, de zwager van Paul,  de vrouw van Jan, de vader van Freek. Voor iedereen die ons lief is. Want tja, wie krijgt er niet mee te maken, dichtbij of ver weg. Ruim een derde van de Nederlandse bevolking overlijdt aan een vorm van kanker en in Nederland is kanker sinds 2008 doodsoorzaak nummer 1. Er is geld nodig voor onderzoek en daar draagt Ride for the Roses op een gezonde manier aan bij.

Tijdens de rit is op de shirts af te lezen waarom: Ze vertellen het verhaal van Jill, opa fietst voor haar. Bij een ander een lachend gezicht afgedrukt op het wielershirt, met daarop een datum in het verleden. De ferme trap die de persoon voor je doet krijgt ineens een hele andere betekenis. Ruggen gebogen over het stuur, hoofden in de wind, de gedachten bij vrouw, kind, ouder of collega. Iedereen heeft een verhaal, hoe triest ook. Eigenlijk een vreemd en tegelijk heel bijzonder gevoel van saamhorigheid. Langs het parcours staan overal mensen te klappen, te juichen te bedanken al dan niet met een spandoek. Kippenvel! 100 kilometer lang kippenvel! Voor het startschot klonk symbolisch The Rose van Bette Midler door de immense hal van de bloemenveiling, stilte overheerste. Het fietsen is eigenlijk bijzaak.

En dat jongetje dat naar ons zwaaide? Dat jongetje stond daar met een grote glimlach en ook hij klapte. Hij had een kaal hoofdje en een slangetje in zijn neus. De leeftijd van onze oudste dochter...


PS. Aan de finish ontving iedereen naast een roos een Rabobank tasje met wat promotiemateriaal en een tros tomaten erin. Volgens onderzoek werken tomaten preventief tegen kanker. We maakten er op maandag een heerlijke, gezonde en simpele pasta mee. 4 Het leven! La Vita è Bella!

Voor 4 personen
- 350 gram penne
- 1 teen knoflook (in dunne plakjes gesneden)
- 1 kleine ui (gesnipperd)
- 1 courgette (in kleine blokjes gesneden)
- 1 blik tonijn op olijfolie (160 gram)
- 300 gram Prominent Salato tomaten (in partjes gesneden)
- peper en zout

Breng een grote pan met water aan de kook voor de pasta. Zet een kleine pan op het vuur en giet de olijfolie uit het blikje tonijn af in de pan. Verhit de olie en fruit daarin de ui en knoflook tot ze zacht zijn (niet laten kleuren). Voeg dan de blokjes courgette toe en gaar deze onder regelmatig omscheppen. Kook ondertussen de pasta al dente in gezouten water. Voeg de tomaten toe aan het groentemengsel en verwarm deze een minuut of 5 mee. Maak tot slot de tonijn los met een vork en roer deze er doorheen en verhit kort mee. Giet de pasta af en meng de pasta met het groentemengsel. Serveer in diepe borden.
Buon appetito!

Grotto Gigante

Afgelopen zomer waren wij te gast in de regio Friuli Venezia Giulia in Noord- Oost Italië (lees hier de blog). Het is daar niet alleen prachtig aan de oppervlakte, ook onder de grond is ontzettend veel te beleven. Friuli Venezia Giulia  heeft dan ook de hoogste grotdichtheid van Europa. Met een kleine 5000 exemplaren beschikt zo’n beetje elke vierkante kilometer over twee grotten. De Grotto Gigante (niet ver van Trieste) in Sgonico is ongetwijfeld de bekendste. En deze grot doet zijn naam eer aan: Hij is gigantisch!

Na een cappuccino op de camping aan de kust vertrekken we richting Sgonico. De slingerachtige wegen door de Friulaanse heuvels nabij de Sloveense grens zijn prachtig en we passeren dorpje na dorpje zonder ook maar iemand tegen te komen. Goed voorbereid als we zijn wandelen we -na de biglietti gekocht te hebben bij een uitermate vriendelijke signore- de grot in. Om ons heen mensen in lange broeken en vesten geknoopt om de schouders. En wij? Zomers gekleed in korte broek, jurkjes en dunne t-shirts. Het is immers 33 graden buiten en dan vergeet je weleens even dat er in een grot een constante temperatuur is van 11 graden. Dat weerhoudt ons niet... We volgen de gids en dalen de 500 treden af.

‘Papa, papa…’ gillen de meiden.
‘Zitten er dinosaurussen in de grot?’
Hun stemmen galmen door de immense ruimte en overstemmen zelfs de gids.
'Sssst! Niet zo gillen meisjes, dat is niet aardig voor de signora'
'Er zijn inderdaad dinosaurussen in de grotten en die liggen lekker te slapen, dus zachtjes praten anders worden de dino's wakker.'  Vervolgt Cindy.

Ondertussen vertelt de gids verder in Italiaans/Engels dat de Grotta Gigante in 1840 werd ontdekt door Antonio Federico Lindneren en pas bijna vijftig jaar later, in 1908, werd opengesteld voor het publiek. De uitzonderlijk grote omvang zorgde in 1995 voor een notering in het Guinness Book of Records als 's werelds grootste toeristische grot. De afmeting: maar liefst 98,50 meter hoog, 76,30 meter breed en 167,60 meter lang. De vloer en het plafond bedekt met indrukwekkende stalactieten en stalagmieten die gevormd zijn door eeuwen heen. Che spettacolo!

We vervolgen onze weg verder naar beneden, trap voor trap.
‘Mama? Waarom zijn de treden nat?' Vraagt Lara nieuwsgierig? 'Is dat dinosaurus plas?’
‘Ja, dat is inderdaad dinosaurus plas’ en ze richt zich tot Giulia, die al duimend op haar arm zit rond te kijken in de schemering. ‘Dat is van dino's die naast het potje doen plassen!’ Giulia geeft geen kick, maar Lara en Italia moeten er hartelijk om lachen.

Als de gids haar verhaal halverwege de grot vervolgt en er mensen doorheen praten, fluistert Italia met grote ogen: "Ssst, de dino's slapen..."