Roma, non basta una vita! Een leven is niet genoeg, luidt het gezegde. In huize La Vita è Bella vonden we het weleens tijd worden dat de bambini kennismaakten met de eeuwige stad. Nu ze 3, 4 en 6 zijn hebben ze nog een heel leven voor zich om er zoveel mogelijk van te ontdekken. Vanuit ons onderkomen in Bolsena, Noord Latium, is het een kleine twee uur rijden naar het centrum van Rome. "Met 3 kleintjes naar zo'n drukke stad en ook nog eens met de auto? Is dat wel verstandig?" kregen we vooraf nog weleens te horen. Maar niets is minder waar, Rome is prima te doen met de auto - rijd wel assertief en met het verkeer mee - en parkeren hoeft echt geen probleem te zijn. Wij parkeerden in Parcheggio Ludovisi op 5 minuten lopen van de Spaanse trappen.
En de bambini? Die hadden de dag van hun leven!
Dat Rome erg leuk is om te bezoeken met kinderen wisten ze bij Ciao Tutti al lang natuurlijk. De pret begon al tijdens de heenreis bij het voorlezen van de verhalen uit de Ciao Tutti Citywalk 'Rome met kinderen'. Een handzaam boekje met een route van 4.5 km langs tal van bijzondere bezienswaardigheden met daarbij geweldige anekdotes voor de kleintjes én de groten. Na het voorlezen bleven er vooral vragen achter bij de bambini: "Hoe kan het dat die mond onze hand eraf bijt? En waarom vermoordde de ene broer de andere en hoe deed hij dat? Ze hadden toch ook samen de stad kunnen leiden? Hebben die jongens alle huizen zelf gemaakt in Rome?" Ook nog een heel belangrijke vraag of ze lipgloss verkopen in Rome (tja, het blijven wel meiden natuurlijk).
Andiamo!
Vanaf de Spaanse trappen, die momenteel gerestaureerd worden, vertrekken we richting het Piazza Navona. Via straatjes met exclusieve modezaakjes, de prachtige Chiesa di Sant'Antonio dei Portoghese en diverse leuke pleintjes belanden we tussen de fonteinen en de schilders. Wat een ruimte! "Maar... Waar is die olifant nu?" Op naar het Piazza della Minerva dus, het begin van de Citywalk. Daarna wandelen we het Pantheon binnen, waar de meiden het meest onder de indruk zijn van het gat in de enorme koepel van 45 meter doorsnede (de Oculus) en de vloer met de gaatjes erin. Buiten ontcijferen we het geheimschrift boven de ingang van het Pantheon en vervolgen onze weg richting het Piazza Sant'Ignazio. In de gelijknamige kerk ontrafelen we dankzij Ciao Tutti weer een bijzonder geheim.
Mangiare
Afgeleid door al het moois om ons heen, dwalen we regelmatig van de route af. Na een omweg nemen we plaats voor de lunch bij een gezellige Trattoria aan het Largo di Torre Argentina.
De huisgemaakte Tonnarelli Cacio e Pepe (een typisch Romeins pastagerecht) kunnen we alvast van harte aanbevelen. Het plein waaraan de trattoria gevestigd is heeft als bijnaam het katten forum, tussen de ruïnes zitten namelijk overal zwerfkatten verscholen. Het is warm en ze liggen lekker lui tussen de opgravingen. Een straatje aan het plein trekt onze aandacht en we dwalen weer af van de route. Door de Via Barbieri, langs het Piazza dei Satiri belanden we op het Piazza Campo dei Fiori, waar het markt is.
Nasoni
Afgeleid door al het moois om ons heen, dwalen we regelmatig van de route af. Na een omweg nemen we plaats voor de lunch bij een gezellige Trattoria aan het Largo di Torre Argentina.
De huisgemaakte Tonnarelli Cacio e Pepe (een typisch Romeins pastagerecht) kunnen we alvast van harte aanbevelen. Het plein waaraan de trattoria gevestigd is heeft als bijnaam het katten forum, tussen de ruïnes zitten namelijk overal zwerfkatten verscholen. Het is warm en ze liggen lekker lui tussen de opgravingen. Een straatje aan het plein trekt onze aandacht en we dwalen weer af van de route. Door de Via Barbieri, langs het Piazza dei Satiri belanden we op het Piazza Campo dei Fiori, waar het markt is.
Nasoni
Het is warm in augustus. Gelukkig staan er in Rome overal fonteintjes waar je uit kunt drinken, de zogeheten nasoni. Ze danken hun naam aan het feit dat ze wel iets weg hebben van een neus. Als je met je vingers de kraan dichthoudt dan spuit het water door het kleine gaatje aan de bovenkant eruit waardoor je gemakkelijk kunt drinken. Waterpret door de hele stad dus!
Trastevere
Inmiddels zijn we de Tiber overgestoken en slenteren we door de intieme straatjes van Trastevere. Een gezellige wijk ten zuiden van het Vaticaan met veel bars en ristorante. Ook de inwoners van Rome komen hier graag. Het is helaas nog wat vroeg voor een diner, maar een gelato gaat er altijd wel in. We vinden een biologische gelateria aan de Via Cardinale Marmaggi, Fonte della Salute.
Buonissima!
Inmiddels zijn we de Tiber overgestoken en slenteren we door de intieme straatjes van Trastevere. Een gezellige wijk ten zuiden van het Vaticaan met veel bars en ristorante. Ook de inwoners van Rome komen hier graag. Het is helaas nog wat vroeg voor een diner, maar een gelato gaat er altijd wel in. We vinden een biologische gelateria aan de Via Cardinale Marmaggi, Fonte della Salute.
Buonissima!
Bocca della verità
En dan is het zo ver! We verlaten Trastevere, steken via de Ponte Palatino de Tiber over en wandelen richting de mond van de waarheid (we zijn nu ook weer terug op de route). Voor de meiden één van de hoogtepunten, de hele dag vragen ze zich al af of hun vingers er echt afgebeten gaan worden. En ze maakten zich best een beetje zorgen, want ze moesten toch wel bekennen dat ze weleens deden liegen. Voor de kerk Santa Maria in Cosmedin, waar zich in het voorportaal het reusachtige stenen hoofd bevindt, staat een enorm lange rij en we bekijken het toeristisch schouwspel door het hek. Een kleine teleurstelling. Gelukkig vinden we later een namaaksteen in de hoek van de Via IV Novembre... Zouden ze hun vingers nog hebben?
En dan is het zo ver! We verlaten Trastevere, steken via de Ponte Palatino de Tiber over en wandelen richting de mond van de waarheid (we zijn nu ook weer terug op de route). Voor de meiden één van de hoogtepunten, de hele dag vragen ze zich al af of hun vingers er echt afgebeten gaan worden. En ze maakten zich best een beetje zorgen, want ze moesten toch wel bekennen dat ze weleens deden liegen. Voor de kerk Santa Maria in Cosmedin, waar zich in het voorportaal het reusachtige stenen hoofd bevindt, staat een enorm lange rij en we bekijken het toeristisch schouwspel door het hek. Een kleine teleurstelling. Gelukkig vinden we later een namaaksteen in de hoek van de Via IV Novembre... Zouden ze hun vingers nog hebben?
Romulus & Remus
We vervolgen onze weg via het Circo Massimo richting het Capitool, één van de zeven heuvels waar Rome op gebouwd is. Na een korte klim met als beloning een prachtig uitzicht op het Forum Romanum, de opgravingen van het oude Rome, belanden we op het indrukwekkende plein. De enorme beelden tegen het paleis trekken de aandacht: "Het lijkt wel of die stenen meneer een selfie maakt! Zou hij ook tegen kietelen kunnen?" We lachen en slaan de hoek om naar een klein monument, wellicht het meest kenmerkende beeld van de stad (de wolf met de twee zuigelingen). We nemen plaats op een bankje in de schaduw. "Wil je het verhaal van de broers nog eens voorlezen?"
Door alle dwalingen van de route is het inmiddels al laat, de zon zakt langzaam weg achter de eeuwenoude gebouwen en we besluiten het Colosseum, waar de Citywalk officieel eindigt, vanaf een afstandje te bekijken. We beklimmen de witmarmeren treden van het statige monument Il Vittoriano, gebouwd ter ere van Victor Emmanuel II (de eerste koning van een verenigd Italië). Hoewel het monument wat omstreden is, heb je er een prachtig uitzicht. Aan de ene zijde in de verte het Vaticaan. Aan de andere zijde het Forum Romanum, het Palatino en het Colosseum.
"Gaan we daar dan de volgende keer naartoe?"
"Dat is een goed idee! Weten jullie eigenlijk wat we moeten doen om terug te keren naar Rome?" De meiden kijken alsof ze vuur zien branden, ze hebben werkelijk geen idee.
"Dan moeten we tot slot nog langs de Trevifontein. Als je namelijk met je rug naar de fontein staat, je ogen sluit, aan Rome denkt en met je rechterhand over je linkerschouder een muntje in het water gooit, zal je ooit terugkeren naar Rome."
